در دنیای پیچیده دیپلماسی، گاهی آنچه گفته نمیشود به اندازه توافقهای مکتوب اهمیت دارد. بر اساس گزارش اخیر گاردین، دور جدید مذاکرات هستهای میان ایران و ایالات متحده در سال ۲۰۲۶، بیش از آنکه صحنه مباحثات فنی باشد، به میدان نبرد ارادهها و «پوکر دیپلماتیک» تبدیل شده است. در مرکز این کارزار، چهرهای قرار دارد که رسانههای غربی او را معمار «صبر راهبردی» ایران مینامند.
ظهور دوباره دیپلماسی حرفهای در تهران
پس از سالها تنش و بنبست در مسیر برجام، بازگشت تیمهای مذاکرهکننده به وین نشاندهنده تغییری در لحن، اما نه لزوماً در مواضع است. ایران این بار با رویکردی وارد میدان شده که گاردین آن را “Wily” یا «زیرکانه» توصیف میکند. این استراتژی ترکیبی از دانش عمیق حقوقی و نوعی «چهره سنگی» (Poker Face) است که خواندن دست ایران را برای طرف آمریکایی دشوارتر از همیشه کرده است.
عباس عراقچی، که حالا به عنوان نماد تداوم و تجربه در سیاست خارجی ایران شناخته میشود، نقش محوری را ایفا میکند. او بخوبی میداند که زمان در دیپلماسی هستهای، کالایی است که میتوان آن را به نفع خود خرید یا به ضرر حریف سوزاند.
تاکتیکهای کلیدی ایران در مذاکرات ۲۰۲۶
گزارشها حاکی از آن است که تیم ایرانی سه محور اصلی را در دستور کار خود قرار داده است:
- فرسایش روانی حریف: استفاده از ضربالاجلهای معکوس برای واداشتن غرب به امتیازدهی.
- تفکیک مسائل فنی از سیاسی: اصرار بر رفع تحریمها پیش از هرگونه عقبنشینی در گامهای هستهای.
- اهرمهای منطقهای: پیوند دادن غیرمستقیم پیشرفت مذاکرات به ثبات در خاورمیانه.
چرا آمریکا نگران «صبر ایرانی» است؟
واشینگتن به خوبی میداند که دیپلماتهای ایرانی در فن چانهزنی در لحظات آخر استاد هستند. در حالی که فشارهای داخلی در ایالات متحده برای دستیابی به یک توافق سریع افزایش یافته، تهران با خونسردی از عجله اجتناب میکند. این «بازی انتظار» باعث شده تا واشینگتن با هراس از پیشرفتهای فنی ایران در غنیسازی، در موقعیت ضعف قرار گیرد.
“دیپلماسی برای ایرانیها یک دوی ماراتن است، نه یک ورزش سرعتی. آنها تا زمانی که تمام جزئیات به نفعشان نباشد، قلم را روی کاغذ نخواهند گذاشت.”
نتیجهگیری: توافق یا تداوم بنبست؟
مذاکرات هستهای در فوریه ۲۰۲۶ نشان داد که ایران دیگر به وعدههای شفاهی دل خوش نمیکند. «دیپلمات زیرک» ایرانی با کولهباری از تجربیات تلخ گذشته، این بار به دنبال تضمینهای عینی است. اگر غرب نتواند واقعیتهای جدید قدرت در منطقه و پیشرفتهای هستهای ایران را بپذیرد، چهره سنگی دیپلماتهای ایرانی ممکن است برای مدتی طولانی بدون تغییر باقی بماند.
اخبار روز در وبسایت آلارا اینترتینمنت!
