گزارشهای تازه حاکی از آن است که اظهارات ترامپ در مورد توانمندی موشکی ایران، با مستندات نهادهای جاسوسی و امنیتی ایالات متحده فاصله قابل توجهی دارد.
بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز به نقل از سه منبع آگاه، اظهارات ترامپ ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، مبنی بر اینکه ایران بهزودی به موشکهایی با قابلیت هدف قرار دادن خاک آمریکا دست خواهد یافت، توسط گزارشهای اطلاعاتی این کشور پشتیبانی نمیشود. این منابع که به دلیل حساسیت موضوع نخواستند نامشان فاش شود، تاکید کردند که شواهد موجود نشاندهنده اغراق در تخمینهای ارائه شده توسط کاخ سفید است. این گزارشها در حالی منتشر میشود که تنشهای دیپلماتیک میان تهران و واشینگتن در روزهای اخیر به اوج خود رسیده و بسیاری از ناظران، این اظهارات را بخشی از استراتژی فشار حداکثری دولت جدید آمریکا میدانند، در ادامه با این خبر از آلارا اینترتینمنت همراه باشید.
ترامپ در سخنرانی اخیر خود مدعی شده بود که تهران در آستانه دستیابی به موشکهای بالستیک قارهپیما (ICBM) است که میتواند تهدیدی مستقیم برای امنیت ملی آمریکا باشد. با این حال، منابع مطلع به رویترز اعلام کردند که طبق ارزیابی غیرمحرمانه آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا (DIA) در سال ۲۰۲۵، ایران دستکم تا سال ۲۰۳۵ با توسعه یک موشک بالستیک قارهپیمای عملیاتی از طریق پرتابگرهای ماهوارهای خود فاصله دارد. این شکاف ده ساله میان اظهارات ترامپ و واقعیتهای میدانی، پرسشهای جدی را در مورد مبنای تصمیمگیریهای امنیتی واشینگتن ایجاد کرده است.
واکنشها به اظهارات ترامپ و وضعیت مذاکرات
در حالی که کاخ سفید از اظهارنظر رسمی در مورد این گزارش خودداری کرده است، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در سخنانی محتاطانهتر اظهار داشت که ایران در «مسیری» قرار دارد که ممکن است روزی به سلاحهایی با برد قارهای دست یابد. این لحن متفاوت نشاندهنده نوعی ناهماهنگی یا حداقل تفاوت در تفسیر دادهها میان بالهای مختلف دولت آمریکا است. از سوی دیگر، مقامات ایرانی از جمله عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، این ادعاها را به شدت رد کرده و تاکید کردهاند که برنامه موشکی ایران صرفاً جنبه دفاعی داشته و برد موشکهای این کشور به طور داوطلبانه زیر ۲۰۰۰ کیلومتر محدود شده است.
تحلیلگران معتقدند که انتشار این ادعاها درست در زمانی که دور جدید مذاکرات در ژنو به مراحل حساسی رسیده است، میتواند با هدف امتیازگیری بیشتر از ایران صورت گرفته باشد. یک منبع اطلاعاتی به رویترز گفته است که حتی با فرض کمکهای فنی از سوی کشورهای ثالث، ایران دستکم به هشت سال زمان نیاز دارد تا بتواند یک سیستم موشکی در سطح عملیاتی ICBM تولید کند. این موضوع نشان میدهد که ادعای «دسترسی قریبالوقوع» بیشتر یک ابزار سیاسی است تا یک واقعیت نظامی.
پیامدهای احتمالی بر امنیت منطقه
بزرگنمایی توانمندیهای نظامی ایران میتواند مسیر را برای اقدامات نظامی پیشدستانه هموار کند؛ موضوعی که برخی منابع از آن به عنوان «موردسازی برای حمله احتمالی» یاد میکنند. با این حال، نبود اجماع در جامعه اطلاعاتی آمریکا میتواند مانع بزرگی برای جلب حمایت بینالمللی در صورت بروز درگیری باشد. در حال حاضر، گزارشهای آژانسهای اطلاعاتی نشان میدهند که تمرکز اصلی ایران بر بهبود دقت موشکهای میانبرد است و نه لزوماً دستیابی به بردهای فراتر از منطقه، مگر اینکه فشارهای خارجی ساختار محاسباتی تهران را تغییر دهد.
در نهایت، گزارش رویترز نشان میدهد که علیرغم لفاظیهای تند سیاسی، دادههای سختافزاری و اطلاعاتی تغییری نکردهاند. تضاد میان “سیاست اعلامی” ترامپ و “گزارشهای تخصصی” نهادهای ذیربط، میتواند اعتبار بیانیههای رسمی واشینگتن را در مجامع بینالمللی با چالش جدی مواجه کند، بهویژه در شرایطی که طرفین برای رسیدن به یک توافق یا ورود به یک تقابل نظامی در حال چانهزنی هستند.
Last Updated on 27, فوریه 2026 by admin | Published: 27, فوریه 2026
